Η επιγενετική, αναφέρεται όχι μόνο στο γενετικό μας κώδικα αλλά επίσης στον τρόπο με τον οποίο η διατροφή, οι τοξίνες και άλλοι περιβαλλοντικοί παράγοντες μπορούν να αλλάξουν ποια γονίδια ενεργοποιούνται ή «εκφράζονται». Αυτό μπορεί να παίξει ισχυρό ρόλο στα πάντα από τον καρκίνο μέχρι καρδιοπάθειες και άλλα θέματα υγείας.

Η σουλφοραφάνη αναγνωρίστηκε χρόνια πριν ως μία από τις πιο σημαντικές ενώσεις που παρέχουν πολλά από τα οφέλη υγείας στα σταυρανθή λαχανικά και οι επιστήμονες ήξεραν επίσης ότι ένας μηχανισμός που αναμειγνύεται ήταν οι αποακετυλάσες των ιστονών ή HDACs. Αυτή η οικογένεια ενζύμων μπορεί να επηρεάσει τη φυσιολογική λειτουργία των γονιδίων που καταστέλλουν τους όγκους.

Οι αναστολείς των HDAC, όπως η σουλφοραφάνη, μπορούν να βοηθήσουν στην αποκατάσταση της κατάλληλης ισορροπίας και να εμποδίσουν την ανάπτυξη του καρκίνου. Αυτή είναι μία από τις περισσότερο υποσχόμενες περιοχές στην έρευνα του καρκίνου. Ωστόσο οι νέες μελέτες από το OSU έχουν βρει ένα δεύτερο επιγενετικό μηχανισμό, τη μεθυλίωση του DNA, που παίζει παρόμοιο ρόλο.

«Φαίνεται ότι η μεθυλίωση του DNA και η αναστολή από HDAC, οι οποίες και οι δύο μπορούν να επηρεαστούν από τη σουλφοραφάνη, δουλεύουν σε συνέργεια η μία με την άλλη για να διατηρήσουν την κατάλληλη κυτταρική λειτουργία», αναφέρει η Emily Ho, αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Ινστιτούτο Linus Pauling και στο OSU στο Κολλέγιο Δημόσιας Υγείας και Αθρώπινων Επιστημών. «Φαίνεται ότι δουλεύουν ως συνεργάτες και μιλούν η μία με την άλλη».

Αυτή η συνεργασία, είπε η Ho, είναι σημαντική στην κυτταρική λειτουργία και τον έλεγχο της κυτταρικής διαίρεσης – η οποία, όταν διαταρράσεται, είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα ανάπτυξης καρκίνου.

«Ο καρκίνος είναι πολύπλοκος και δεν είναι συνήθως μόνο ένα πράγμα που έχει πάει στραβά», είπε η Ho. «Είναι όλο και περισσότερο ξεκάθαρο ότι η σουλφοραφάνη έχει πολλές αρμοδιότητες. Όσα περισσότερα μαθαίνουμε για αυτή, τόσο περισσότερα πλεονεκτήματα φαίνεται να έχουμε.»
Η μεθυλίωση του DNA, είπε η Ho, είναι μία φυσιολογική διαδικασία απενεργοποίησης γονιδίων και βοηθάει στον έλεγχο του τι διαβάζει το γενετικό υλικό ως μέρος της γενετικής επικοινωνίας μεταξύ των κυττάρων. Στον καρκίνο, αυτή η διαδικασία μπερδεύεται. Ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για τους ερευνητές είναι το γεγονός ότι αυτές οι ίδιες διαταραγμένες διαδικασίες φαίνονται να παίζουν κάποιο ρόλο σε άλλες νευροεκφυλιστικές παθήσεις, συμπεριλαμβανομένου της καρδιοπάθειας, της λειτουργίας του ανοσοποιητικού, νευροεκφλυλιστικών ασθενειών, ακόμα και της γήρανσης.

Η επίδραση της σουλφοραφάνης στη μεθυλίωση του DNA μελετήθηκε εξετάζοντας τη μεθυλίωση του γονιδίου cyclinD2.
Αυτή η μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Clinical Epigenetics, μελέτησε πρωταρχικά την επίδραση στα καρκινικά κύτταρα του προστάτη. Ωστόσο, οι ίδιες διαδικασίες είναι πιθανόν σχετικές επίσης με πολλούς άλλους καρκίνους, είπαν οι ερευνητές, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου του παχέος εντέρου και του καρκίνου του μαστού.

«Με αυτές τις διαδικασίες, το κλειδί είναι η ισορροπία», είπε η Ho. «Η μεθυλίωση του DNA είναι μία φυσική διαδικασία και όταν ελέγχεται κατάλληλα είναι βοηθητική. Ωστόσο, όταν η ισορροπία διαταρράσεται μπορεί να προκαλέσει πανωλεθρία και εδώ είναι που εμπλέκονται μερικά από αυτά τα σημαντικά θρεπτικά συστατικά. Βοηθούν στην αποκατάσταση της ισορροπίας.»

Η σουλφοραφάνη είναι ιδιαίτερα άφθονη στο μπρόκολο αλλά βρίσκεται επίσης σε άλλα σταυρανθή λαχανικά όπως το κουνουπίδι και το λάχανο. Τόσο εργαστηριακές όσο και κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι η υψηλότερη πρόσληψη σταυρανθών λαχανικών μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη του καρκίνου.

Μάθετε περισσότερα για την μοριακή διατροφή και την πρόληψη χρονίων νόσων. Επικοινωνήστε μαζί μας.

Σαράντα πέντε ασθενείς που είχαν διαγνωσθεί με ΡΑ τυχαιοποιήθηκαν σε τρεις ομάδες: ασθενείς που λάμβαναν κουρκουμίνη (500 mg), ασθενείς που λάμβαναν νατριούχο δικλοφενάκη (50 mg) και σε ασθενείς που λάμβαναν συνδυασμό τους. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ομάδα της κουρκουμίνης είχε το υψηλότερο ποσοστό στη βελτίωση της Συνολικής Βαθμολογίας Δραστηριότητας της Νόσου (DAS) και στα κριτήρια αξιολόγησης του Αμερικανικού Κολεγίου Ρευματολογίας (ACR) και τα αποτελέσματα ήταν σημαντικά καλύτερα από τους ασθενείς στην ομάδα της δικλοφενάκης.

Το πιο σημαντικό, η θεραπεία με κουρκουμίνη βρέθηκε να είναι ασφαλής και δεν σχετίζεται με τυχόν ανεπιθύμητες ενέργειες. Η μελέτη μας παρέχει τα πρώτα στοιχεία για την ασφάλεια και την ανωτερότητα της θεραπείας με κουρκουμίνη σε ασθενείς με ενεργό ρευματοειδή αρθρίτιδα, και τονίζει την ανάγκη για μελλοντικές μεγάλης κλίμακας μελέτες για την επικύρωση αυτών των ευρημάτων σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα και άλλες ρευματικές παθήσεις.

Για πληροφορίες σχετικά με φυσικούς τρόπους αντιμετώπισης χρονίων διαταραχών επικοινωνήστε μαζί μας.

Chandran B, Goel A. A Randomized, Pilot Study to Assess the Efficacy and Safety of Curcumin in Patients with Active Rheumatoid Arthritis. Phytother Res. 2012 Mar 9

Υπάρχουν όμως βάσιμες ενδείξεις ότι μία από τις αιτίες βρίσκεται στο γαστρεντερικό μας σύστημα. Επιδημιολογικές μελέτες έχουν συνδέσει αλλαγές στα είδη που απαρτίζουν την εντερική μας χλωρίδα – τα τρισεκατομμύρια μικροοργανισμούς που βρίσκονται στο έντερό μας – με την ανάπτυξη αλλεργικών παθήσεων. (Συνήθως, κάπου μεταξύ 1.000 και 15.000 διαφορετικά είδη βακτηρίων κατοικούν στα σωθικά μας.)

Μελέτες σε πειραματόζωα έχουν οδηγήσει στη σχέση αυτή μεταξύ γαστρεντερικού και αλλεργίας, δείχνοντας ότι συμβιωτικά βακτήρια όντως προωθούν την αλλεργική φλεγμονή. Ο Artis και η ομάδα του όμως ήθελαν να μάθουν περισσότερα για το πώς.

Για να το ερευνήσουν αυτό, ο Artis και οι συνεργάτες του στη Σχολή Penn της Κτηνιατρικής Ιατρικής, έδωσαν σε ποντίκια ένα ευρύ φάσμα αντιβιοτικών από το στόμα για να μειώσουν ή να καταστρέψουν ολοκληρωτικά την εντερική τους χλωρίδα (τι τραβάνε τα καημένα τα ζώα… σ.τ.α.) και στη συνέχεια εξέτασαν διάφορες ανοσολογικές παραμέτρους. Χρησιμοποίησαν ένα συνδυασμό πέντε διαφορετικών αντιβιοτικών, που κυμαίνονται από αμπικιλλίνη, η οποία είναι αρκετά καθημερινή, ως βανκομυκίνη, που θεωρείται ιδιαίτερα τοξική.

Διαπίστωσαν λοιπόν ότι τα ποντίκια που έλαβαν θεραπεία με αντιβιοτικά εμφάνισαν αυξημένα επίπεδα αντισωμάτων που σχετίζονται με τις αλλεργίες και το άσθμα (αντισώματα IgE τάξης). Τα αυξημένα αντισώματα με τη σειρά τους αύξησαν τα επίπεδα των βασεόφιλων κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος, τα οποία παίζουν σημαντικό ρόλο στη φλεγμονή, τόσο την αλλεργική όσο και άλλες.

Η σύνδεση αυτή δεν ισχύει μόνο σε ποντίκια αλλά και σε ανθρώπους που εμφανίζουν υψηλά επίπεδα της IgE για γενετικούς λόγους. Τα άτομα με γενετικά αυξημένα επίπεδα IgE είναι υπερευάλωτα σε εκζέματα και λοιμώξεις, και επίσης τα αντισώματα που εξουδετερώνουν την IgE χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του άσθματος.

Οι θεραπείες με αντιβιοτικά και η IgE δεν ενήργησαν προωθώντας της επιβίωση ώριμων βασεόφιλων, αλλά πολλαπλασίασαν τα πρόδρομα κύτταρα των βασεοφίλων στο μυελό των οστών. Η εντερική χλωρίδα ελέγχει ακριβώς την εν λόγω παραγωγική ικανότητα.

Αυτή η ανακάλυψη είναι η πραγματική ουσία της μελέτης. Είναι γνωστό ότι η IgE μεσολαβεί στις αλλεργίες. Κανείς όμως δεν ήξερε ότι τα βακτήρια που ζουν στο έντερο μπορεί να την χρησιμοποιήσουν για να ελέγξουν την ανάπτυξη πρόδρομων κυττάρων του ανοσοποιητικού στο μυελό των οστών! Το εύρημα έχει ευρείες επιπτώσεις και μπορεί να μας βοηθήσει να βγάλουμε νόημα και σε άλλες χρόνιες φλεγμονώδεις νόσους που έχουν επίσης συσχετιστεί με αλλαγές στην εντερική χλωρίδα. Τα συμβιωτικά βακτήρια μπορεί να επηρεάζουν και άλλες φλεγμονώδεις παθήσεις – όπως καρκίνο, λοιμώξεις, και άλλες αυτοάνοσες διαταραχές – μέσω του ιδίου μηχανισμού.

Οι ειδικοί προβληματίζονται για την τεράστια έκρηξη του άσθματος και των αλλεργιών τα τελευταία χρόνια, και δεν μπόρεσε να εντοπίσει την αιτία. Η έρευνα αυτή δείχνει ότι ίσως η υπερβολική χρήση αντιμικροβιακών προϊόντων θα μπορούσε να φταίει.

Η μοριακή διαγνωστική και η λειτουργική ιατρική έχουν την δυνατότητα να ερευνήσουν υποβόσκουσες αιτίες (όπως για παράδειγμα γαστρεντερικές ανωμαλίες) σε πλήθος αλλεργικών ή άλλων χρόνιων φλεγμονωδών διαταραχών. Επικοινωνήστε μαζί μας για ένα δωρεάν ραντεβού για μια ενημέρωσή σας σχετικά με το πρόβλημα που σας απασχολεί.

“Commensal bacteria–derived signals regulate basophil hematopoiesis and allergic inflammation.” David A Hill, Mark C Siracusa, Michael C Abt, Brian S Kim, Dmytro Kobuley, Masato Kubo, Taku Kambayashi, David F LaRosa, Ellen D Renner, Jordan S Orange, Frederic D Bushman and David Artis. Nature Medicine, published online March 25, 2012. DOI: 10.1038/nm.2657

Στη μελέτη λοιπόν αυτή έλαβαν μέρος 789 άνδρες και 1105 γυναίκες οι οποίες μετά από εξέταση διαπιστώθηκε ότι δεν έπασχαν από κάποιας μορφής άνοια ή δεν είχαν πάθει κάποιο εγκεφαλικό κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Η μελέτη διήρκησε 18 χρόνια και περιελάμβανε σαφή ερωτηματολόγια και διετήσια λήψη αίματος για την μέτρηση δεικτών με κυριότερη τη χοληστερόλη. Τέσσερα έως έξι χρόνια μετά την περίοδο της παρατήρησης διεξήχθηκαν νοητικά τεστ που σχετίζονται με όλες τις παραπάνω πτυχές της νόησης. Κατόπιν έγιναν στατιστικές διορθώσεις με βάση δημογραφικές και βιοχημικές μεταβλητές.
Το αποτέλεσμα ήταν συντριπτικό. Όλοι όσοι ανήκαν στα ανώτερα επίπεδα χοληστερόλης (από 200 mg/dL και πάνω) είχαν σαφώς ανώτερες νοητικές ικανότητες από αυτούς που ήταν στα χαμηλότερα επίπεδα. Μάλιστα, όσο πιο μεγάλα ήταν τα επίπεδα, τόσο μεγαλύτερη ήταν και η απόδοση.

Η μεγάλη και έγκυρη αυτή μελέτη είναι ένα ακόμη τρανό παράδειγμα για το πόσο χρήσιμη είναι η χοληστερόλη και για πιο λόγο δεν πρέπει να την ρίχνουμε σε πολύ χαμηλά επίπεδα, είτε απέχοντας από την κατανάλωσή της είτε με τη χρήση φαρμακευτικών σκευασμάτων. Φυσικά δεν παροτρύνουμε κανέναν να αυξήσει τη χοληστερόλη του σε επίπεδα τα οποία θεωρούνται παθογόνα, όμως θα θέλαμε να επιστήσουμε την προσοχή σε όσους θεωρούν ότι όσο χαμηλότερα επίπεδα, τόσο το καλύτερο.

Άλλωστε το σώμα μας είναι ο καλύτερος κριτής, και εφόσον το σώμα μας χρησιμοποιεί τη χοληστερόλη σε πάνω από 30 βιολογικές διεργασίες μεγάλης σημασίας, δεν μπορούμε εμείς να αλλάξουμε αυτό το γεγονός.

Serum cholesterol and cognitive performance in the Framingham Heart Study.
Elias PK, Elias MF, D’Agostino RB, Sullivan LM, Wolf PA.
Psychosom Med. 2005 Jan-Feb;67(1):24-30.

Η κοιλιοκάκη είναι νόσος σοβαρή και δυστυχώς αδιάγνωστη. Εκτιμάται (μπορούμε να μιλάμε μόνο για εκτιμήσεις δεδομένου ότι δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία πασχόντων στη χώρα μας) ότι τουλάχιστον 100.000 Ελληνες παρουσιάζουν τη νόσο, το 99% εκ των οποίων δεν το γνωρίζει. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό το ότι στοιχεία που παρουσιάστηκαν σε συνέδριο στη Μάλτα, τα οποία έρχονται από τη Φινλανδία, κρούουν ακόμη δυνατότερα τον κώδωνα του κινδύνου σχετικά με τη συχνότητα εμφάνισης της νόσου στον πληθυσμό: η αναλογία φαίνεται να είναι της τάξεως του 1 πάσχοντος στα 57 άτομα, όταν πιστευόταν ότι είναι περίπου 1 στα 100 άτομα.
Η μη διάγνωση της νόσου μπορεί να οδηγήσει σε πλήθος προβλημάτων, όπως διαβήτης τύπου 1, ερυθηματώδης λύκος, οστεοπόρωση, υπογονιμότητα, αναιμία, λέμφωμα του εντέρου, κ.α.

Σε μια μελέτη, οι επιστήμονες ανακάλυψαν επτά γενετικές παραλλαγές που συνδέονται με την ψωρίαση. Εάν επιβεβαιωθούν και από άλλες μελέτες, αυτές οι γονιδιακές παραλλαγές μπορεί να δημιουργήσυν ευάλωτους στόχους για νέα φάρμακα σημειώνουν οι ερευνητές, στους οποίους περιλαμβάνεται η Anne Bowcock, PhD, καθηγήτρια γενετικής στο πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον, στην Ιατρική Σχολή του Σαιντ Λούις.

«Κοινές ασθένειες όπως η ψωρίαση είναι απίστευτα πολύπλοκες, σε γενετικό επίπεδο», λέει η Bowcock σε ένα δελτίο ειδήσεων. «Η έρευνά μας δείχνει ότι μικρές αλλά κοινές διαφορές στο DNA είναι σημαντικές για την ανάπτυξη της ψωρίασης. Αν και κάθε παραλλαγή προσδίδει μόνο μια μικρή συνεισφορά στη νόσο, οι ασθενείς έχουν συνήθως μια σειρά από διαφορετικές γενετικές παραλλαγές που αυξάνουν τον κίνδυνο της ψωρίασης και της ψωριασικής αρθρίτιδας.»

Η ομάδα της Bowcock συνέκρινε το DNA από 223 ασθενείς με ψωρίαση (συμπεριλαμβανομένων 91, με ψωριασική αρθρίτιδα) και 519 άτομα χωρίς ψωρίαση, καθώς επίσης και από δύο άλλες μεγάλες ομάδες ατόμων με και χωρίς ψωρίαση.

Μέσα από αυτές τις συγκρίσεις, οι ερευνητές εντόπισαν επτά γενετικές παραλλαγές που συνδέονται με την ψωρίαση και ψωριασική αρθρίτιδα και επιβεβαίωσαν άλλες γενετικές παραλλαγές που ήδη συνδέονται με την ψωρίαση.

Μία από τις παραλλαγές που ανακαλύφθηκαν πρόσφατα βρίσκεται σε μια γενετική περιοχή που συνδέεται με τέσσερα άλλα αυτοάνοσα νοσήματα: κοιλιοκάκη, διαβήτης τύπου 1, νόσος του Graves, και ρευματοειδής αρθρίτιδα.

Το Detox Center εκτελεί ειδικές βιοχημικές εξετάσεις για την διάγνωση της κοιλιοκάκης και εφαρμόζει ειδικά μοριακά διαγνωστικά και διατροφικά πρωτόκολλα ανακούφισης από τα συμπτώματα της ψωρίασης και άλλων χρονίων ασθενειών. Μάθετε περισσότερα. Επικοινωνήστε μαζί μας.

Βιβλιογραφία:
Liu, Y. Public Library of Science Genetics, April 4, 2008; online edition.

Οι νόμοι που διέπουν την πώληση των φαρμάκων και των πρόσθετων τροφίμων προϋποθέτουν ουσίες που είναι ασφαλείς για την κατανάλωση από τον άνθρωπο. Το τεχνητό γλυκαντικό ασπαρτάμη, που καταναλώνεται κυρίως σε ροφήματα και ως ένα δημοφιλές υποκατάστατο ζάχαρης έχει βρεθεί επανειλλημένως ότι προκαλεί όγκους και επιληπτικές κρίσεις στον εγκέφαλο σε ζώα. Το 2005, ένα Ευρωπαϊκό Ερευνητικό Κέντρο Καρκίνου, το Ramazzini Foundation, κλήθηκε για μία επείγουσα επανεξέταση της ασπαρτάμης σε τρόφιμα και ποτά για την προστασία των παιδιών. Αυτή η κλήση γίνεται στο πρόσωπο του αμερικάνικου Οργανισμού Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) και ισχυρίζεται ότι η ασπαρτάμη είναι ασφαλής για την κατανάλωση από τον άνθρωπο με την αιτιολογία ότι «η ασπαρτάμη ως καρκινογόνο δεν υποστηρίζεται από τα στοιχεία».

Ασπαρτάμη: Μία σύντομη ιστορία
Από το 1960 η ασπαρτάμη έχει προσδιοριστεί ως ένα επικίνδυνο χημικό και οι αναδυόμενες έρευνες χρόνια αργότερα χρησίμευσαν μόνο για να επιβεβαιώσουν την πραγματική φύση αυτού του τεχνητού γλυκαντικού. Με το πέρασμα των χρόνων, η ασπαρτάμη έχει βραεθεί να ανοίγει τρύπες στον ιστό του εγκεφάλου, να επιδρά αντίστροφα στον εγκέφαλο και στην ανάπτυξη των νεύρων στο έμβρυο, να προκαλεί καρκίνο, ημικρανίες, πονοκεφάλους, επιληπτικές κρίσεις, σπασμούς καθώς και βλάβη του αμφιβληστροειδούς. Με αυτόν τον όγκο των αρνητικών ευρημάτων, η ασπαρτάμη θα έπρεπε να έχει απομακρυνθεί από την αγορά χρόνια πριν!

Είναι ειρωνεία ότι η ασπαρτάμη πραγματικά απομακρύνθηκε από την αγορά αφού είχε ήδη εγκριθεί για περιορισμένη χρήση βασισμένη σε εξετάσεις από τη Searle, τη εταιρεία που παρήγαγε αρχικά το τεχνητό γλυκαντικό. Αυτό έγινε αφού ο Dr. John Olney, ένας ερευνητής ψυχίατρος από Ιατρική Σχολή της Washington, αποκάλυψε ότι η κατανάλωση του ασπαρτικού οξέος, ενός βασικού συστατικού της ασπαρτάμης, δημιούργησε τρύπες στον εγκέφαλο των ζώων.

Μετά από δύο ομάδες εργασίας που βρήκαν αμφισβητούμενες εγαστηριακές πρακτικές καθώς και ευρήματα, ο FDA διέταξε μία μεγάλη έρευνα μελετών σε σχέση με την ασπαρτάμη αλλά οι δικηγόροι της κυβέρνησης παρέλειψε να κινήσει νομική δράση κατά της Searle. Ο χρόνος πέρασε και η έρευνα έπρεπε να ολοκληρωθεί. Είναι αξιοσημείωτο πως ένας από τους δικηγόρους της κυβέρνησης, ο δικηγόρος William Conlon, προσχώρησε αργότερα στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπούσε τη Searle.

Λόγω αυτής της αποτυχίας, ο FDA αυτή τη φορά συνέστησε μία Δημόσια Έρευνα η οποία πρότεινε να κρατηθεί η ασπαρτάμη μακρυά από την αγορά μέχρι επιπλέον εξετάσεις να μπορούν να αποδείξουν ότι δεν προκαλεί όγκους. Αυτό οδήγησε στο σχηματισμό μία άλλης ομάδας ειδικών για να ερευνήσουν τα συμπεράσματα της Δημόσιας Έρευνας. Αυτή η ομάδα βρέθηκε σε αδιέξοδο για την έγκριση της ασπαρτάμης, κάνοντας τον Επίτροπο του FDA να μην εγκρίνει την ασπαρτάμη αυτή τη φορά.

Τον Απρίλιο του 1981, ο Dr. Arthur Hayes διορίστηκε ο νέος Επίτροπος για τον FDA και αργότερα ενέκρινε την ασπαρτάμη για χρήση σε αποξηραμένα προϊόντα. Το 1983, ενέκρινε επίσης τη χρήση της ασπαρτάμης σε διαιτητικά ροφήματα, αφήνοντας άνετα μήνες αργότερα να εργαστούν για τη διαφημηστική εταιρεία της Searle.

Προειδοποίηση για τους καταναλωτές ασπαρτάμης
Μπορούμε μόνο να υποθέσουμε τι είδους πολιτική χρειάστηκε για να εγκριθεί η ασπαρτάμη. Μετά από περισσότερα από 8000 παράπονα για τις παρενέργειες του Nutrasweet, δημοσιεύτηκε μία λίστα από συμπτώματα που οφείλονταν στην ασπαρτάμη από παράπονα που κατατέθηκαν στον FDA. Αυτή η λίστα περιελάμβανε ανάμεσα σε άλλα: ψευαδαισθήσεις, διάρροια, επιληπτικές κρίσεις, κατάθλιψη, ημικρανία, κόπωση και αϋπνία. Η ασπαρτάμη έχει επίσης σχετιστεί με όγκους, καρκίνο και στειρότητα.

Εκτός από μία σύντομη δήλωση ότι οι προσεκτικές κλινικές μελέτες έδειξαν ότι η ασπαρτάμη δεν είναι αλλεργιογόνο, ο FDA διατύπωσε απλά τη συμβουλή ότι τα προαίόντα που περιέχουν ασπαρτάμη πρέπει να περιλαμβάνουν μία προειδοποίηση για τα άτομα με φαινυλκετονουρία, τα άτομα με ευαισθησία στη φαινυλαλανίνη. Ακόμα συνεχίζει να τηρεί τη στάση ότι «η ασπαρτάμη ως καρκινογόνο δεν υποστηρίζεται από τα δεδομένα».

Η ασπαρτάμη δεν εξετάσθηκε ποτέ σε ανθρώπους πριν από την έγκρισή της. Τώρα, βρίσκεται σε 6000 προϊόντα και καταναλώνεται από πάνω από 250 εκατομμύρια ανθρώπους, με τους Αμερικάνους να καταναλώνουν περίπου τη μισή από την παγκόσμια κατανάλωση. Κατά λάθος, έχουμε γίνει τώρα τα αντικείμενα μελέτης για την ασφάλεια της ασπαρτάμης. Άθελά μας, παρέχουμε ενδείξεις για την τοξικότητα της ασπαρτάμης μέσω των καταστροφικών επιδράσεων που προκαλεί αργά στους καταναλωτές της. Η λίστα των παραπόνων που υποβλήθηκε στον FDA καθώς και από ανέκδοτες αναφορές δε φαίνεται να τελειώνουν σύντομα. Εάν η κυβέρνηση επιλέγει να κάνει τα στραβά μάτια στην ασπαρτάμη, τουλάχιστον αφήστε εμάς να επιλέξουμε να μην είμαστε πρόθυμοι συνομώτες και να υποφέρουμε από τις συνέπειες του να είμαστε πρόθυμα θύματα.

Μάθετε περισσότερα για πιθανές τοξικές ουσίες στην διατροφή σας και για τρόπους κλινικής αποτοξίνωσης. Επικοινωνήστε μαζί μας.

Το 2006, μια μεγάλη ελεγχόμενη μελέτη έδειξε σαφώς ότι ο λόγος των μεταβολιτών των οιστρογόνων στα ούρα ήταν άμεσα σχετιζόμενος με τον κίνδυνο εμφάνισης διηθητικού καρκίνου του μαστού, κυρίως σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Ο ένας μεταβολίτης, η 2-υδροξυοιστρόνη (2-ΟΗΕ1) έχει χαμηλή οιστρογονική δραστικότητα και πιθανώς δρα και αντι-οιστρογονικά. Αντίθετα, η 16α-υδροξυοιστρόνη (16αΟΗΕ1), σχηματίζει δυνατούς, ομοιοπολικούς δεσμούς με τον υποδοχέα των οιστρογόνων, είναι γονοτοξικός και έχει βρεθεί ότι προωθεί την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων του στήθους in vitro. Ο λόγος των μεταβολιτών αυτών αποτελεί σημαντικό δείκτη για την ανάπτυξη καρκίνου του στήθους. Χαμηλός λόγος αποτελεί δείκτη υψηλού κινδύνου και ο θεραπευτικός σκοπός είναι η αύξηση του λόγου αυτού.

Πως μπορούμε να αυξήσουμε το λόγο 2/16α

Άσκηση και κίνηση
Απλές καινοτομίες στον τρόπο ζωής και τη διατροφή μας μπορεί να μεταβάλει το λόγο 2/1α6 προς τον πιο ασφαλή δρόμο. Μια μελέτη σε 77 εμμηνορροϊκές γυναίκες έδειξε υψηλότερους λόγους 2/16α σε αυτές που είχαν μεγαλύτερο χρόνο άσκησης και καθημερινών δραστηριοτήτων, ανεξάρτητα από το δείκτη μάζας τους, υποδεικνύοντας ότι η άσκηση μετακινεί το λόγο 2/16α προς τον ασφαλέστερο μεταβολίτη 2-ΟΗΕ1. Μία ακόμη μικρότερη έρευνα σε 24 γυναίκες έδειξε ότι μέτρια άσκηση, σε συνδυασμό με θερμιδικούς περιορισμούς αύξησε το λόγο σε αυτές τις γυναίκες που ήταν στο χαμηλότερο επίπεδο και όχι σε αυτές που ήταν στο υψηλότερο.

Διατήρηση φυσιολογικού βάρους
Η παχυσαρκία έχει συνδεθεί στενά με εμφάνιση καρκίνου του στήθους, και κάθε αύξηση κατά 1 μονάδα του Δείκτη Μάζας Σώματος, αυξάνει τον κίνδυνο για την εμφάνιση καρκίνου του στήθους κατά 3% σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Παχύσαρκες γυναίκες έχουν 130% μεγαλύτερα επίπεδα οιστραδιόλης καθώς και ενός ακόμη παράγοντα (IGF) ο οποίος προωθεί φλεγμονώδιες μεταβολές και ενεργοποιεί τον πολλαπλασιασμό των επιθηλιακών κυττάρων και τον κίνδυνο καρκινογένεσης. Επιπλέον, οι παχύσαρκες γυναίκες με καρκίνο του στήθους έχουν μικρότερη πρόγνωση.

Λιναρόσπορος
Ο μεταβολισμός των οιστρογόνων επηρεάζεται και από διαιτητικές συνήθειες. Ο λιναρόσπορος είναι πλούσια πηγή λιγνανών και α-λινελαϊκού οξέος, τα οποία διαθέτουν αντιοιστρογονικές ιδιότητες. μια μελέτη έδειξε ότι η κατανάλωσή του αυξάνει το λόγο 2/16α με δοσοεξαρτώμενο τρόπο. Η συμπλήρωση με 25 γραμμάρια λιναρόσπορου είχε καλύτερα αποτελέσματα από ίση ποσότητα σόγιας.

Σταυρανθή λαχανικά
Τα σταυρανθή λαχανικά (μπρόκολλο, λάχανο, λαχανάκια Βρυξελλών, φύτρες κ.ά.) αυξάνουν το λόγο 2/16α σε έρευνα μεταξύ μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών, μετά από κατανάλωση για 4 εβδομάδες. Η επιπλέον κατανάλωση 500 γραμμαρίων ανά ημέρα μπρόκολλο αύξησε επιπλέον 29,5% το λόγο 2/16α.
Η συμπλήρωση με ινδολ-3-καρβινόλη (I3C), ένα φυτοχημικό που βρίσκεται σε μεγάλη συγκέντρωση στα σταυρανθή λαχανικά, επίσης αυξάνει το λόγο 2/16α σε παχύσαρκες αλλά και μη γυναίκες. Επιπλέον, πέραν από αυτή την προστατευτική δράση, τα σταυρανθή λαχανικά προωθούν και την επαγωγή αποτοξινωτικών ενζύμων. Περιέχουν σημαντικές ποσότητες χημειοπροστατευτικών συστατικών όπως φυλλικό οξύ, καροτενοειδή, ίνες και χλωροφύλλη. Λόγω των συνεργιστικών ιδιοτήτων των συστατικών, η κατανάλωση όλου του φυτού πιθανότατα είναι πιο ευεργετική από την κατανάλωση επιμέρους συστατικών.

Ξενοβιοτικά
Τα ξενοβιοτικά είναι ξένες ουσίες, που δεν ανήκουν δηλαδή στο βιολογικό κόσμο. Συχνά δεν βιοδιασπώνται και παρουσιάζουν ορμονικές δράσεις. Τα παρασιτοκτόνα και τα φυτοφάρμακα, αλλά και άλλες περιβαλλοντικές τοξίνες είναι πανταχού παρούσες και διαθέτουν σημαντικές δράσεις στην πορεία της καρκινογένεσης. Τα οργανοχλωριωμένα πρασιτοκτόνα μειώνουν σημαντικά το λόγο 2/16α in vitro. Οι σημαντικότερες ουσίες είναι το DDT, το o,p-DDE, η κεπόνη και η ατραζίνη. Παρόλο που δεν υπάρχουν σαφείς κανονισμοί σχετικά με το κατά πόσο αυτά τα χημικά προκαλούν καρκίνο του στήθους, μια πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι υπάρχουν 216 χημικά τα οποία παρουσιάζουν καρκινογένεση στον ιστό του στήοθυς στα ζώα. Πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες (όπως αυτοί που υπάρχουν στις εξατμίσεις) χλωριωμένοι διαλύτες, βενζόλιο καθώς και το οξείδιο του αιθυλενίου έχουν συσχετιστεί επιδημιολογικά με καρκίνο του στήθους. Παρόλο που χρειάζεται ακόμη έρευνα, η πρόληψη αποτελεί τη λογική προσέγγιση των ασθενών, ώστε να μειώσουν την έκθεση σε αυτά τα χημικά.

Γιατί πρέπει να εξετάσω το λόγο 2/16α;

Τα άτομα που βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του στήθους και του προστάτη θα πρέπει να γνωρίζουν ποιες είναι οι τάσεις του μεταβολισμού τους. Άτομα που έχουν συγγενείς με καρκίνο του στήθους ή του προστάτη, γυναίκες με πυκνό ιστό, άτομα που εκτίθενται εργασιακά σε περιβαλλοντικές τοξίνες, όπως φυτοφάρμακα και βαρέα μέταλλα καθώς και άτομα των οποίων ο τρόπος ζωής και η διατροφή είναι απομακρυσμένη από τα φυσιολογικά, πρέπει να παρακολουθούν το δείκτη και να προσαρμόζουν τις ανάγκες του οργανισμού με βάση σύγχρονα και αποδεδειγμένα δεδομένα. Η εξέταση αυτή θα μας δείξει μία προδιάθεση για μειωμένο μεταβολισμό οιστρογόνων και αυξημένη δράση καρκινογόνων και προδιαθετικών ουσιών. Σημασία έχει ότι οι ουσίες αυτές που δρουν οιστρογονικά, μπορούν να μας δείξουν την προδιάθεση αρκετό καιρό, πριν εκδηλωθεί οποιαδήποτε οιστρογονοκατευθυνόμενη νεοπλασία.

Στο κέντρο μας, όπου γίνεται αποκλειστικά η συγκεκριμένη μέτρηση σε Ελλάδα και Κύπρο, σε περίπτωση θετικού αποτελέσματος, θα σας δοθούν σαφείς οδηγίες για τον τρόπο ζωής αλλά και συμπληρωμάτων αλλά και συμβουλές τη διατροφή ώστε να βελτιώσετε τις τιμές του και να μειώσετε την δράση των κακών οιστρογόνων στον οργανισμός σας.

Βιβλιογραφία
1 Clemons M, Goss P. Estrogen and the risk of breast cancer. N Engl J Med.
2001; 344(4):276-285.
2 Hamilton-Reeves JM, Rebello SA, Thomas W, Slaton JW, Kurzer MS. Soy protein isolate increases urinary estrogens and the ratio of 2:16alphahydroxyestrone in men at high risk of prostate cancer. J Nutr. 2007; 137(10):2258-2263.
3 Carruba G. Estrogen and prostate cancer: An eclipsed truth in an androgendominated scenario. J Cell Biochem. 2007; 102(4):899-911.
4 Fishman J, Martucci C. Biological properties of 16 alpha-hydroxyestrone: Implications in estrogen physiology and pathophysiology. J Clin Endocrinol Metab. 1980; 51(3):611-615.
5 Kabat GC, O’Leary ES, Gammon MD, et al. Estrogen metabolism and breast
cancer. Epidemiology. 2006; 17(1):80-88.
6 Gupta M, McDougal A, Safe S. Estrogenic and antiestrogenic activities of 16alpha- and 2-hydroxy metabolites of 17beta-estradiol in MCF-7 and T47D human breast cancer cells. J Steroid Biochem Mol Biol. 1998; 67(5-6):413-419.
7 Telang NT, Suto A, Wong GY, Osborne MP, Bradlow HL. Induction by estrogen metabolite 16 alpha-hydroxyestrone of genotoxic damage and aberrant proliferation in mouse mammary epithelial cells. J Natl Cancer Inst.
1992; 84(8):634-638.
8 Bentz AT, Schneider CM, Westerlind KC. The relationship between physical activity and 2-hydroxyestrone, 16alpha-hydroxyestrone, and the 2/16 ratio in premenopausal women (United States). Cancer Causes Control. 2005; 16(4):455-461.
9 Westerlind KC, Williams NI. Effect of energy deficiency on estrogen metabolism in premenopausal women. Med Sci Sports Exerc. 2007; 39(7):1090-1097.
10 Carmichael AR. Obesity as a risk factor for development and poor prognosis of breast cancer. BJOG. 2006; 13(10):1160-1166.
11 Haggans CJ, Hutchins AM, Olson BA, Thomas W, Martini MC, Slavin JL. Effect of flaxseed consumption on urinary estrogen metabolites in postmenopausal women. Nutr Cancer. 1999; 33(2):188-195.
12 Brooks JD, Ward WE, Lewis JE, et al. Supplementation with flaxseed alters estrogen metabolism in postmenopausal women to a greater extent than does supplementation with an equal amount of soy. Am J Clin Nutr. 2004;
79(2):318-325.
13 Fowke JH, Longcope C, Hebert JR. Brassica vegetable consumption shifts estrogen metabolism in healthy postmenopausal women. Cancer Epidemiol Biomarkers Prev. 2000; 9(8):773-779.
14 Kall MA, Vang O, Clausen J. Effects of dietary broccoli on human in vivo drug metabolizing enzymes: Evaluation of caffeine, oestrone and chlorzoxazone metabolism. Carcinogenesis. 1996; 17(4):793-799.
15 Michnovicz JJ. Increased estrogen 2-hydroxylation in obese women using oral indole-3-carbinol. Int J Obes Relat Metab Disord. 1998; 22(3):227-229.
16 Michnovicz JJ, Adlercreutz H, Bradlow HL. Changes in levels of urinary estrogen metabolites after oral indole-3-carbinol treatment in humans. J Natl Cancer Inst. 1997; 89(10):718-723.
17 Higdon JV, Delage B, Williams DE, Dashwood RH. Cruciferous vegetables and human cancer risk: Epidemiologic evidence and mechanistic basis. Pharmacol Res. 2007; 55(3):224-236.
18 Bradlow HL, Davis DL, Lin G, Sepkovic D, Tiwari R. Effects of pesticides on the ratio of 16 alpha/2-hydroxyestrone: A biologic marker of breast cancer risk. Environ Health Perspect. 1995; 103 Suppl 7:147-150.
19 Rudel RA, Attfield KR, Schifano JN, Brody JG. Chemicals causing mammary gland tumors in animals signal new directions for epidemiology, chemicals testing, and risk assessment for breast cancer prevention. Cancer. 2007; 109(12 Suppl):2635-2666.

Υπάρχουν εδώ και δεκαετίες πολλά επιδημιολογικά δεδομένα τα οποία συνδέουν την έλλειψη ύπνου αλλά και την μειωμένη ποιότητά του με αυξημένα ποσοστά παχυσαρκίας, στις προηγμένες χώρες και τις χώρες όπου κυριαρχεί η δυτική διατροφή και ο δυτικός τρόπος ζωής. Η σύσταση για τουλάχιστον 7 ώρες ύπνο ημερησίως δεν αφορά μόνο αυτό που ονομάζουμε ευεξία και ξεκούραση αλλά και μια πλειάδα ακόμη νευροχημικών και ορμονολογικών διαδικασιών που διαδραματίζονται στον οργανισμό μας όσο κοιμόμαστε. Όλες αυτές οι διαδικασίες προετοιμάζουν όλο το μεταβολισμό και ενεργοποιούν την παραγωγή συστατικών τα οποία θα μας χρησιμεύσουν κατά τη διάρκεια της επόμενης ημέρας.

Μια νέα έρευνα η οποία δημοσιεύτηκε αυτό το μήνα στο πιο έγκυρο περιοδικό διατροφής The American Journal of Clinical Nutrition, αποδεικνύει ότι υπάρχει σαφής βιοχημική σχέση μεταξύ του περιορισμού του ύπνου και της νευρικής απόκρισης της τροφής. Αυτό που μέχρι τώρα ήταν γνωστό, ήταν ότι η έλλειψη ύπνου μπορεί να προκαλέσει αύξηση της όρεξης μέσω αυξημένων αναγκών για θρεπτικά συστατικά και λόγω μιας εξελικτικής ανάγκης για συσσώρευση ενέργειας. Το τελευταίο συμβαίνει καθώς ο περιορισμός ύπνου εκλαμβάνεται ως επαγρύπνηση λόγω κινδύνου και ο οργανισμός συσσωρεύει ενέργεια για μελλοντική χρήση.

Στην έρευνα αυτή έλαβαν μέρος 30 υγιείς άνδρες και γυναίκες οι οποίοι είτε κοιμόντουσαν για 4 ώρες (περιορισμός ύπνου) είτε για 9 (συνηθισμένος ύπνος) για ένα ελεγχόμενο χρονικό διάστημα. Για τον εντοπισμό των αλλαγών στη νευρική απόκριση έναντι της τροφής χρησιμοποιήθηκε και απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI).

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι όλοι όσοι συμμετείχαν στην ομάδα που κοιμόταν έως 4 ώρες είχαν πολύ αυξημένη απόκριση σε διατροφικά ερεθίσματα και εντοπίστηκε πολύ αυξημένη δραστηριότητα σε περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με ανταμοιβή όπως το κέλυφος του φακοειδούς πυρήνα, τον επικλινή πυρήνα, τον θάλαμο, τη νήσο και το προμετωπιαίο φλοιό. Η ανταμοιβή αυτή συνδέεται στενά με την κατανάλωση τροφής και μάλιστα όσο πιο μεγάλη περιεκτικότητα σε σάκχαρο τόσο μεγαλύτερη η ανταμοιβή.

Τα αποτελέσματα της έρευνας αποδεικνύουν την σαφή σύνδεση μεταξύ του ύπνου και την προδιάθεση για αυξημένη κατανάλωση τροφής. Υπάρχουν επιπλέον νευροχημικά σήματα, καθώς και επιδημιολογικά δεδομένα τα οποία αποδεικνύουν τη σχέση αυτή και φανερώνουν την σαφή σύνδεση μεταξύ κακού τρόπου ζωής, κακής διατροφής και άγχους με την αυξημένη συχνότητα παχυσαρκίας στον ανεπτυγμένο κόσμο.

Βιβλιογραφία
Marie-Pierre St-Onge, Andrew McReynolds, Zalak B Trivedi, Amy L Roberts, Melissa Sy, and Joy Hirsch
Am J Clin Nutr April 2012vol. 95 no. 4 818-824

Έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Journal of the Academy of Nutrition and Dietetics αποκάλυψε πως η πλειοψηφία των παιδιών στις ΗΠΑ δεν καταναλώνουν τις συνιστώμενες ημερήσιες ποσότητες φρούτων (2 ½ φλιτζάνια) και λαχανικών (2 ½ φλιτζάνια) καθημερινά. Πολλά παιδιά τσιμπολογούν και έχει φανεί πως τα παιδιά που τσιμπολογούν έχουν την τάση να αποφεύγουν τα λαχανικά.

Τι μπορείτε να κάνετε για να κάνετε τα παιδιά σας να τρώνε τα φρούτα και τα λαχανικά και να τους αρέσουν;

Αφήστε τα παιδιά σας να εξερευνήσουν
Προγραμματίστε μία διασκεδαστική βόλτα σε ένα μανάβικο ή σε μία λαϊκή αγορά μαζί με το παιδί σας. Επιτρέποντας στα παιδιά να διαλέξουν ποιο προϊόν θα αγοραστεί μπορεί να είναι πολύ βοηθητικό στο να τα ενθαρρύνει να το φάνε όταν είστε σπίτι. Μπορεί να σας βοηθήσουν οι παρακάτω δημιουργικές δραστηριότητες:

• Από πριν, δώστε στα παιδιά σας βιβλία ή περιοδικά μαγειρικής και αφήστε τα να ψάξουν για συνταγές που θα ήθελαν να δοκιμάσουν. Σε μεγαλύτερα παιδιά, θα μπορούσατε να ζητήσετε να σας βοηθήσουν να φτιάξετε ένα γεύμα.
• Καθώς ψωνίζετε, επιτρέψτε τους να διαλέξουν τα «καλύτερα» μήλα ή οποιοδήποτε φρούτο / λαχανικό τους προκαλεί ενδιαφέρον.
• Προτρέψτε να παιδιά σας να βάλουν ένα είδος από κάθε χρώμα στο καλάθι: π.χ. λευκό κουνουπίδι, κόκκινες πιπεριές, πορτοκαλί καρότα, πράσινο σπανάκι κτλ.
• Χρησιμοποιήστε αυτήν την εμπειρία για να εξασκήσουν τις μαθηματικές τους ικανότητες. Εάν τα πορτοκάλια κοστίζουν ένα ευρώ τα έξι, πόσο κοστίζει για να αγοράσουν δέκα;

Αφήστε τα παιδιά τα διαλέξουν
Αφού το παιδί σας έχει εξερευνήσει όλα τα προϊόντα, επιτρέψτε του να διαλέξει ένα λαχανικό ή φρούτο για να το πάροει σπίτι και να το δοκιμάσοει. Συζητήστε πώς θα ήθελε να είναι φτιαγμένο. Τα μικρότερα παιδιά μπορούν να βάλουν στην τσάντα τα προϊόντα και τα μεγαλύτερα παιδιά μπορούν να τα ζυγίσουν και να υπολογίσουν το κόστος.

Αφήστε τα παιδιά να μαγειρέψουν
Τα παιδιά έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να δοκιμάσουν ένα τρόφιμο στο οποίο βοήθησαν να το διαλέξουν και να το ετοιμάσουν. Ανάλογα την ηλικία και το επίπεδο δεξιοτήτων τους, τα παιδιά μπορούν να συμμετέχουν σε διάφορες εργασίες προετοιμασίας γεύματος όπως:

• Πλύσιμο λαχανικών
• Ξέπλυμα φρούτων
• Κόψιμο φρούτων και λαχανικών
• Μαγείρεμα στο φούρνο μικροκυμάτων

Τέλος, εάν ορίσετε το παιδί σας ως τον «επίσημο δοκιμαστή» ενώ ετοιμάζετε το φαγητό, μπορεί να δείτε απλά μία μεγάλη αλλαγή!

Πηγή: eatright.org

Σε μία πρωτοποριακή νέα μελέτη που μόλις δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Stem Cells, οι ερευνητές στο Τμήμα Ογκολογίας του Κέντρου Καρκίνου Jonsson στο UCLA βρήκαν ότι παρ’όλο που σκοτώνουν τα μισά από τα κύτταρα του όγκου ανά θεραπεία, οι θεραπείες ακτινοβολίας στον καρκίνο του μαστού μετατρέπουν άλλα καρκινικά κύτταρα σε βλαστικά καρκινικά κύτταρα τα οποία είναι πολύ περισσότερο ανθεκτικά στη θεραπεία από τα φυσιολογικά καρκινικά κύτταρα. Η νέα έρευνα αποτελεί ένα ακόμη πλήγμα στο αποτυχημένο και ευνοημένο πρότυπο θεραπείας, της προσπάθειας δηλαδή να μειώσει, να δηλητηριάσει ή να κάψει τα συμπτώματα του καρκίνου (όγκοι) αντί να θεραπεύσει τον καρκίνο στην πραγματικότητα.

Ο κύριος συγγραφέας της μελέτης ο Dr. Frank Pajonk, αναπληρωτής καθηγητής της ακτινοθεραπευτικής ογκολογίας στο Κέντρο Jonsson, ανέφερε πως τα βλαστοκύτταρα που δημιουργούνται από τον καρκίνο του μαστού (iBCSC) «παρήχθησαν από ενεργοποίηση λόγω ακτινοβολίας των ίδιων κυτταρικών μονοπατιών που χρησιμοποιούνται για να επαναπρογραμματίσουν τα φυσιολογικά κύτταρα σε πολυδύναμα βλαστοκύτταρα (iPS) στην αναγεννητική ιατρική».

Στη νέα μελέτη, ο Pajonk και η ομάδα του ακτινοβόλησαν φυσιολογικά καρκινικά κύτταρα (όχι βλαστοκύτταρα) και τα τοποθέτησαν σε ποντίκια. Μέσω ενός μοναδικού συστήματος απεικόνισης, οι ερευνητές παρατήρησαν τα κύτταρα να διαφοροποιούνται σε iBCSC σε απόκριση στη θεραπεία ακτινοβολίας. Ο Pajonk ανέφερε πως τα νέα παραγόμενα κύτταρα ήταν εντυπωσιακά παρόμοια με τα βλαστοκύτταρα του καρκίνου του μαστού που δεν είχαν ακτινοβοληθεί. Η ομάδα των ερευνητών βρήκε επίσης ότι τα προκαλούμενα από την ακτινοβολία βλαστοκύτταρα είχαν 30 φορές περισσότερο αυξημένη ικανότητα να σχηματίζουν όγκους σε σύγκριση με τα καρκινικά κύτταρα του μαστού που δεν είχαν ακτινοβοληθεί.

Παρά τις αυξανόμενες αποδείξεις, η επικρατούσα ιατρική είναι προσκολλημένη στη χειρουργική επέμβαση, τη χημειοθεραπεία και την ακτινοθεραπεία και αγνοεί τις φυσικές λύσεις.

Παρά τα δισεκατομμύρια δολλάρια που ξοδεύονται για τον καρκίνο, εδώ και 40 χρόνια ο «πόλεμος κατά του καρκίνου» δεν έτυχε ποτέ μιας ειλικρινούς ευκαιρίας για μια πραγματική αξιολόγηση. Εκατό χρόνια πριν, από 1 έως 50 μέχρι ίσως 1 έως 100 άνθρωποι θα μπορούσαν να εμφανίσουν καρκίνο. Τώρα εκτιμάται ότι 1 στους 2 άνδρες και 1 στις 3 γυναίκες θα διαγνωστούν με καρκίνο κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Παρ’όλο που όλο και περισσότεροι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο εμφανίζουν καρκίνο και πεθαίνουν από καρκίνο κάθε χρόνο, η επικρατούσα ιατρική συνεχίζει να είναι προσκολλημένη σε αποτυχημένες θεραπείες, οι οποίες πιο συχνά αποτυγχάνουν να περιορίσουν τον καρκίνο και βοηθούν τον καρκίνο να εξαπλωθεί και να επιστρέψει πιο βίαος από ποτέ. Ιδιαίτερα, δύο από τις τρεις βασικές θεραπείες καρκίνου – η ακτινοβολία και η χημειοθεραπεία – είναι από μόνες τους ιδιαίτερα καρκινογόνες.

Θα μπορούσε κάποιος να σκεφθεί πως η νέα μελέτη παρείχε άφθονους λόγους για να ξανασκεφτούμε να χρησιμοποιήσουμε ακτινοβολία. Ωστόσο, οι συγγραφείς της είδαν τα αποτελέσματα σα μία ευκαιρία να συνεχίσουν και να ενισχύσουν τη χρήση της ακτινοβολίας βρίσκοντας τρόπους να ελέγξουν την κυτταρική διαφοροποίηση! Αυτό που οι επιστήμονες δεν παρατήρησαν είναι ότι φυσικές εναλλακτικές έχουν ήδη βρεθεί, οι οποίες προλαμβάνουν την ανάπτυξη των καρκινικών βλαστοκυττάρων.

Σε ένα μόνο από τα πολλά παραδείγματα, μία μελέτη του Πανεπιστημίου του Michigan το 2010, είχε βρει μία ένωση στο μπρόκολο και στα λαχανάκια Βρυξελλών, η οποία είχε την ικανότητα να στοχεύει στα καρκινικά βλαστοκύτταρα.

Οι ερευνητές – δυστυχώς όμως – αποτυγχάνουν να παρατηρήσουν ξανά και ξανά πως τα καρκινικά κύτταρα αντιστέκονται στις «αφύσικες» θεραπείες. Επίσης, δεν έλαβαν υπόψη τους τις αυξανόμενες αποδείξεις ότι ο καλύτερος τρόπος για την καταπολέμηση του καρκίνου καθώς και για την αποφυγή του είναι να χτίσουμε και να ενισχύσουμε τη φυσική μας πρώτη γραμμή άμυνας – το ανοσοποιητικό μας σύστημα.

Ο ασφαλέστερος και πιο αποτελεσματικός τρόπος ενίσχυσης του φυσικού ανοσοποιητικού συστήματος και καταπολέμησης του καρκίνου γενικά είναι δουλεύοντας με τη φύση. Είναι, επίσης, μακράν ο λιγότερο ακριβός τρόπος, και εκεί βρίσκεται μάλλον το πρόβλημα. Δεν μπορείτε να ευρεσιτεχνήσετε και να βγάλετε κέρδος από τη φύση όπως μπορείτε από τα φάρμακα και τις θεραπείες.