Διαβήτης και Μοριακή Διατροφή

Η συχνότητα εμφάνισης σακχαρώδους διαβήτη στην Ελλάδα αυξάνεται με τεράστιο ρυθμό, όπως ανακοινώθηκε πολύ πρόσφατα, σε ποσοστό μάλιστα που φτάνει το 4% ετησίως. Ο διαβήτης προκαλεί μείωση του προσδόκιμου ζωής στους άνδρες έως και 11 χρόνια και για τις γυναίκες έως και 14 χρόνια. Πέραν όμως αυτού η ποιότητα ζωής του διαβητικού είναι σαφώς μειωμένη καθώς εξελίσσεται η νόσος, με σοβαρό αντίκτυπο σε όλες τις πτυχές της καθημερινότητάς του.

Πώς αντιμετωπίζεται ο διαβήτης σήμερα;

Η συνηθέστερη αντιμετώπιση του σακχαρώδους διαβήτη είναι η χορήγηση ινσουλίνης ώστε να βελτιώνονται τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα. Σε περίπτωση περιφερειακής νευροπάθειας και άλλων παρενεργειών της νόσου χορηγούνται και ειδικά φάρμακα. Όμως κανένα από αυτά δεν δρα χωρίς παρενέργειες. Συνήθως με τον καιρό επέρχεται αύξηση σωματικού βάρους, απευαισθητοποίηση στην ινσουλίνη, το λεγόμενο «διαβητικό πόδι», προβλήματα στην όραση, στα νεφρά κ.ά. Σημαντικό λοιπόν είναι να προληφθούν όλες αυτές οι παρενέργειες του διαβήτη αλλά και των φαρμάκων που συνταγογραφούνται σήμερα.

Μπορούν να προληφθούν και να αντιμετωπιστούν τα συμπτώματα του διαβήτη;

Ο διαβήτης κατά ένα μέρος του έχει κληρονομικό χαρακτήρα και περισσότερο αν διαβητικός είναι ο πατέρας. Αυτό το σκέλος μπορεί ως ένα σημείο να ελεγχθεί. Όμως όλη η συμπτωματολογία και οι παρενέργειες της νόσου μπορούν να ελεγχθούν και να αντιμετωπιστούν μέσω της Μοριακής Διατροφής.

Ας δούμε όμως ποια είναι τα κυριότερα στοιχεία του διαβήτη μέσα από τον οργανισμό μας.

Οι προϋποθέσεις για να εκδηλώσει κάποιος διαβήτη, εκτός από την κληρονομικότητα που προαναφέρθηκε, υπάρχουν πολλοί και σημαντικοί ακόμη παράγοντες που βοηθούν στην εκδήλωση αλλά και την εξέλιξή του. Οι παράγοντες αυτοί είναι το οξειδωτικό στρες, η διατροφή και οι διατροφικές ελλείψεις, η κακή ορμονική λειτουργία κυρίως της κορτιζόλης, η τοξικότητα από περιβαλλοντικούς ρυπαντές, η παχυσαρκία και η χρόνια φλεγμονή. Για να τους δούμε λίγο καλύτερα.

α) Οξειδωτικό στρες: Το οξειδωτικό στρες και οι κύριοι εκφραστές το, δηλαδή οι ελεύθερες ρίζες είναι η νούμερο 1 αιτία καταστροφής των παγκρεατικών νησιδίων, δηλαδή των περιοχών που παράγεται η ινσουλίνη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην υπάρχει ικανή ποσότητα ινσουλίνης αλλά και να μην απελευθερώνεται όταν αυτή χρειάζεται με αποτέλεσμα να μην μπορεί να γίνει σωστή διαχείριση της γλυκόζης.

β) Διατροφή και διατροφικές ελείψεις: Η Δυτική διατροφή έχει αποκλείσει από τον οργανισμό μας σημαντικές διατροφικές ομάδες οι οποίες είναι απαραίτητες για τη σωστή λειτουργία της ινσουλίνης. Σημαντικές αντιοξειδωτικές ουσίες, ιχνοστοιχεία όπως το τρισθενές χρώμιο και το βανάδιο που ελέγχουν τη μορφή της ινσουλίνης, βιταμίνες που μειώνουν το οξειδωτικό στρες πρέπει να συμπληρωθούν και να είναι πάντα σε επάρκεια για την αποφυγή νευροπαθειών και επιδείνωσης της νόσου.

γ) Κορτιζόλη: Η κορτιζόλη, όπως αυτή μετράται στο σάλιο του ανθρώπου, είναι πολύ σημαντική για τη σωστή λειτουργία της ινσουλίνης, καθώς πολύ πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι όταν η λειτουργία των επινεφριδίων που παράγουν την κορτιζόλη είναι αποδιοργανωμένη, τότε εμφανίζεται η αντίσταση στην ινσουλίνη.

δ) Τοξικότητα από περιβαλλοντικούς ρυπαντές: Είναι πλέον δεδομένο ότι η επιβάρυνση της ζωής μας με περιβαλλοντικούς ρυπαντές όπως τα βαρέα μέταλλα υδράργυρος και κάδμιο, επηρεάζουν τις σημαντικότερες μεταβολικές πορείες του οργανισμού. Μια από αυτές είναι ο κύκλος του Krebs ο οποίος σε περιπτώσεις σακχαρώδη διαβήτη είναι διαταραγμένος. Σε αυτό συντελεί σημαντικά και η κακή συνήθεια του καπνίσματος

ε) Παχυσαρκία: Η παχυσαρκία επιδεινώνει την εξέλιξη του διαβήτη καθώς μειώνει την ικανότητα της ινσουλίνης να δρα στους υποδοχείς της με αποτέλεσμα να εμφανίζεται η λεγόμενη «αντίσταση στην ινσουλίνη». Παράλληλα, εμφανίζεται και η αντίσταση στη λεπτίνη κάνοντας πολύ δυσκολότερο το έργο της απώλειας βάρους.

στ) Χρόνια φλεγμονή: Η φλεγμονή είναι μια φυσιολογική λειτουργία του οργανισμού που όμως όταν γίνεται χρόνια προκαλεί σημαντικά προβλήματα. Μία από τις αιτίες πρόκλησης χρόνιας φλεγμονής είναι και η έλλειψη απαραίτητων πολυακόρεστων λιπαρών οξέων τα λεγόμενα ω-3 και η περίσσεια των προφλεγμονωδών ω-6. Τα ω-3 έχουν επίσης την ιδιότητα να διατηρούν τη ρευστότητα των κυτταρικών μεμβρανών (πολύ σημαντικό για την αντίσταση στην ινσουλίνη) σε φυσιολογικά επίπεδα.

Η Μοριακή Διατροφή με την βοήθεια της Μοριακής Διαγνωστικής μπορεί να σκιαγραφήσει όλες τις παραμέτρους που επηρεάζουν την αντίσταση στην ινσουλίνη και την εκδήλωση του διαβήτη και να δώσει έτσι την δυνατότητα μιας υψηλής ποιότητας, στοχευμένης και εξατομικευμένης διατροφικής αντιμετώπισης για τον κάθε διαβητικό. Η Μοριακή Διατροφή χρησιμοποιεί δεδομένα από συγκεκριμένες εξετάσεις και χορηγεί φυσικές ουσίες, χωρίς καμία απολύτως παρενέργεια με αποτέλεσμα να επιτυγχάνεται η σωστή λειτουργία της ινσουλίνης.
Για παράδειγμα είναι σύνηθες οι διαβητικοί να έχουν πολύ χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D και όμως σε πολύ λίγες περιπτώσεις δίνεται η απαραίτητη αυτή ουσία. Είναι γνωστό επίσης ότι η κορτιζόλη μπορεί να είναι διαταραγμένη αλλά σπάνια αυτό εξετάζεται κλινικά με μια ειδική εξέταση στο σάλιο. Είναι επίσης δεδομένο ότι η φλεγμονή είναι αυξημένη αλλά σπάνια συστήνονται ω-3 λιπαρά οξέα.

Ενημερωθείτε και εσείς για τις δυνατότητες που δίνει η Μοριακή Διατροφή και Διάγνωση. Επικοινωνήστε μαζί μας και πείτε μας πως μπορούμε να σας φανούμε χρήσιμοι.

Σχετικά Άρθρα