Βιοχημική αντιμετώπιση του αυτισμού

            Ο αυτισμός αποτελεί μία «διαταραχή» η οποία παρουσιάζει συνδρομικά χαρακτηριστικά. Δεν μπορεί κάποιος να κατηγοριοποιήσει κάποιο παιδί, ενώ αντίστροφα, κανένα παιδί δεν είναι ίδιο συμπτωματολογικά με κάποιο άλλο. Για αυτό χρησιμοποιείται άλλωστε η γενική ονομασία «αυτιστικό φάσμα». Παρόλα αυτά υπάρχουν συγκεκριμένες προσεγγίσεις, που αφορούν απλές συνήθειες, περιβαλλοντικές αλλαγές και διατροφικές βελτιώσεις, οι οποίες βοηθούν στο μεγαλύτερο ποσοστό των περιπτώσεων που διαγιγνώσκονται στο φάσμα του αυτισμού.

            Είναι προφανές, ότι το πρωτόκολλο που ακολουθείται παγκοσμίως, όσον αφορά τη βιοϊατρική προσέγγιση του αυτισμού απαιτεί εξειδικευμένα ερωτηματολόγια από εξειδικευμένους ιατρούς, ειδικές διαγνωστικές λειτουργικές εξετάσεις και συμπληρώματα διατροφής υψηλής ποιότητας και καθαρότητας. Παρόλα αυτά, μια πρωταρχική προσέγγιση η οποία μπορεί να γίνει από το καθένα εύκολα και να αποκαλύψει συγκεκριμένες πτυχές της ιδιαιτερότητας του παιδιού συνοψίζεται παρακάτω:

Αρχικές θεραπείες:

Υπάρχουν συγκεκριμένες θεραπείες που μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι γονείς για να βοηθήσουν στη βελτίωση συγκεκριμένων συμπεριφορών στα παιδιά με αυτισμό (και ADHD). Η ιδανική θεραπεία θα ήταν μία που είναι καλά μελετημένη, αποδεδειγμένα αποτελεσματική σε σχέση με το εικονικό φάρμακο (placebo), όχι πολύ ακριβή, ασφαλής και ανεκτή και που μπορεί να γίνει στο σπίτι. Δεν ταιριάζουν πολλά διατροφικά συμπληρώματα σε αυτή την κατηγορία αλλά μερικά μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Πολλά από αυτά τα συμπληρώματα είναι αντιοξειδωτικά που βοηθούν στη μείωση του οξειδωτικού στρες, το οποίο είναι κοινό εύρημα τόσο στη ADHD όσο και στον αυτισμό. Με τη χρήση μιας αποδεδειγμένης φαρμακευτικής προσέγγισης, οι γονείς μπορούν να ξεκινήσουν με μερικές απλές βιοϊατρικές θεραπείες που βασίζονται στις παραπάνω εργαστηριακές εξετάσεις ή / και στις συμπεριφορές του παιδιού. Για παράδειγμα, εάν το οξειδωτικό στρες είναι αυξημένο, τότε μπορούν να προστεθούν αντιοξειδωτικά. Εάν ένα παιδί έχει πρόβλημα προσοχής, τότε μπορούν να γίνουν αλλαγές σε συμπληρώματα ή στη διατροφή, που εχουν φανεί να βελτιώνουν την προσοχή.

Διατροφή:

Διάφορες μελέτες έχουν δείξει βελτιώσεις σε συγκεκριμένες αυτιστικές συμπεριφορές, όπως η κοινωνική απομόνωση, η επικοινωνία και η συνολική συμπεριφορά, με τη χρήση μιας ελεύθερη γλουτένης / ελεύθερη καζεΐνης δίαιτας. Τα πρόσθετα τροφίμων, οι χρωστικές και τα συντηρητικά μπορούν να αυξήσουν την υπερκινητικότητα σε τυπικά παιδιά, οπότε η αποφυγή αυτών των προϊόντων μπορεί να είναι βοηθητική. Σε παιδιά με αυτισμό, η εξέταση για τροφικές αλλεργίες και ο περιορισμός αντιδραστικών τροφίμων έχουν φανεί ότι βελτιώνουν ορισμένες αυτιστικές συμπεριφορές. Μία οργανική δίαιτα μπορεί να είναι βοηθητική στον περιορισμό εκθέσεων σε φυτοφάρμακα στα παιδιά. Μία κετογονική δίαιτα μπορεί να είναι βοηθητική σε μερικά παιδιά με αυτισμό. Θα πρέπει να σημειωθεί πως η χρήση εξειδικευμένων διιατών θα πρέπει να παρακολουθείται στενά από ένα γιατρό ή διατροφολόγο.

Ύπνος:

Εάν αυτό είναι ένα πρόβλημα, ξεκινάμε συνήθως προσπαθώντας να βελτιώσουμε τον ύπνο επειδή οι αυτιστικές συμπεριφορές συχνά επιδεινώνονται λόγω έλλειψης ύπνου. Μία πρόσφατη έρευνα αποκάλυψε μία έλλειψη στο γονίδιο ASMT που είχε ως αποτέλεσμα λίγότερη παραγωγή μελατονίνης σε μερικά παιιδά με αυτισμό (αυτή η έλλειψη βρέθηκε επίσης σε μερικούς γονείς). Μερικές μελέτες έχουν δείξει βελτίωση στον ύπνο με τη χρήση μελατονίνης στον αυτισμό και τη ADHD. Η μελατονίνη σε δόσεις 1-3 mg την ώρα του ύπνου είναι ασφαλής.

 Πολυβιταμίνη:

Μια γενική μέτριας δόσης πολυβιταμίνη φαίνεται να βελτιώνει τον ύπνο και γαστρεντερικά προβλήματα σε παιδιά με αυτισμό όταν συγκρίνεται με το εικονικό φάρμακο (placebo).

Βιταμίνη C:

Σε μία διπλή-τυφλή μελέτη, με χρήση εικονικού φαρμάκου στην ομάδα ελέγχου, η βιταμίνη C (περίπου 100 mg/kg) φάνηκε να μειώνει τη στερεοτυπική συμπεριφορά (stimming) σε άτομα με αυτισμό σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο.

 Μεθυλοκοβαλαμίνη και φυλλικό οξύ:

Δύο μελέτες έχουν αναφέρει μερικές βελτιώσεις σε ορισμένες συμπεριφορές με τη χρήση υποδόριων ενέσεων μεθυλοκοβαλαμίνης (75 mcg/kg, χρειάζεται συνταγογράφηση) και συμπληρωματικής χορήγησης φυλλικού οξέος από του στόματος (400 mcg δύο φορές/ημέρα). Η μεθυλοκοβαλαμίνη μπορεί να δωθεί και από του στόματος.

Ψευδάργυρος:

Η έλλειψη έχει συσχετισθεί με έλλειψη προσοχής σε παιδιά με ADHD. Η έλλειψη ψευδαργύρου έχει επίσης αναφερθεί στον αυτισμό. Σε μία μελέτη 400 παιδιών, η χρήση θειούχου ψευδαργύρου (150 mg/ημέρα που παρέχουν 40 mg/ημέρα στοιχειακού ψευδαργύρου) έχει φανεί να βελτιώνει τα συμπτώματα της ADHD σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο.

Μαγνήσιο και βιταμίνη Β6:

Η χρήση αυτών (όταν δίνονται μαζί) έχει φανεί να βελτιώνει αυτιστικές συμπεριφορές, συμπεριλαμβανομένης της κοινωνικής αλληλεπίδρασης, επικοινωνίας και στερεοτυπικών συμπεριφορών και να βελτιώνει την υπερκινητικότητα σε μερικά παιδιά. Τυπικές δοσολογίες είναι: μαγνήσιο στα 6 mg/ kg/ημέρα και βιταμίνη Β6 στα 0,6 mg/ kg/ημέρα. Μερικές φορές χρησιμοποιούνται υψηλότερες δοσολογίες κάτω από την επίβλεψη γιατρού.

 Πυκνογενόλη:

Αυτή έχει φανεί να αυξάνει τα επίπεδα γλουταθειόνης στα παιδιά με ADHD, να μειώνει το οξειδωτικό στρες και να βελτιώνει την προσοχή, το συντονισμό, τη συγκέντρωση και την υπερικινητικότητα σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Μία τυπική δοσολογία είναι 1-2 mg/ kg/ημέρα.

 Καρνιτίνη:

Έχει περιγραφεί έλλειψη σε μερικά παιδιά με αυτισμό και μπορεί να βλάψει τη μιτοχονδριακή λειτουργία. Σε μία μελέτη με παιδιά με σύνδρομο Rett, η L-καρνιτίνη βελτίωσε σημαντικά την επάρκεια ύπνου, το ενεργειακό επίπεδο και την επικοινωνία. Η καρνιτίνη έχει φανεί επίσης ότι βελτιώνει την προσοχή και την επιθετικότητα σε παιδιά με ADHD καθώς και ότι μειώνει την υπερκινητικότητα. Γενικά, χρησιμοποιούμε 50-100 mg/ kg/ημέρα L-καρνιτίνης ή ακέτυλο- L-καρνιτίνης (προτιμούμε τη δεύτερη καθώς διεισδύει καλύτερα στον εγκέφαλο).

 Καρνοσίνη:

Αυτή έχει ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες και επίσης έχει φανεί να μειώνει την εκδήλωση κρίσεων. Σε μία μελέτη, η L-καρνοσίνη (400 mg δύο φορές / ημέρα) βελτίωσε την ομιλία και την κοινωνική συμπεριφορά σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο σε παιδιά με αυτισμό.

 Ωμέγα-3 (ω-3) λιπαρά οξέα:

Η έλλειψη έχει φανεί να αυξάνει την υπερκινητικότητα, τα προβλήματα συμπεριφοράς, το άγχος και τις εκρήξεις θυμού σε τυπικά παιδιά. Βρέφη που δε λαμβάνουν συμπληρωματική χορήγηση ω-3 λιπαρών οξέων στο γάλα θηλασμού ή στις βρεφικές φόρμουλες έχουν περίπου 2-4 φορές αυξημένη πιθανότητα να εμφανίσουν αυτισμό. Διάφορες μελέτες έχουν δείξει βελτιώσεις με τη χρήση ω-3 λιπαρών οξέων στα παιδιά με αναπτυξιακή διαταραχή συντονισμού, ADHD και αυτισμό. Τα ω-3 λιπαρά οξέα μπορούν επίσης να έχουν αντι-επιλητπικές επιδράσεις. Συνήθως, προτείνονται περίπου 800 mg EPA (εικοσαπεντανοϊκό οξύ) και 800 mg DHA (δοκοσαεξανοϊκό οξύ) (μερικές φορές περισσότερο), η οποία είναι περίπου η δοσολογία που χρησιμοποιήθηκε σε μία πρόσφατη διπλή-τυφλή μελέτη με χρήση εικονικού φαρμάκου στην ομάδα ελέγχου σε παιδιά με αυτισμό, δείχνοντας βελτιώσεις στην υπερικινητικότητα και τη στερεοτυπική συμπεριφορά. Επίσης, συστήνεται γενικά έναρξη με αντιοξειδωτικά πριν από τα ω-3 λιπαρά οξέα.

Επικοινωνήστε μαζί μας για να ενημερωθείτε για την διατροφική αλλά και βιοϊατρική προσέγγιση στον αυτισμό.